Thursday, February 19, 2009

ezel


Afgelopen zondag gebeurde het. Voor de vierde keer.
Na afloop van lekker calcots eten, boven op de berg, weer terug naar huis, in het pikkedonker, met aanhanger, op een onbekend weggetje de berg af. Ruime bocht maken met de auto, wat de bosjes in met de punt van de auto, boem, met me voorwiel de greppel in. De auto gleed wat door, paniek in de auto. Want de auto gleed wat door naar beneden. Handrem reageerde niet meer, en opeens stopte het. puffff.

Allemaal uitstappen, we zaten vast, en de auto leunde met zijn bodemplaat op de greppelrand. Eruit trekken lukte niet, hij is nogal zwaar.
Maandag weer naar Porrera, alle tractoren aanhouden die ik zag, en vriendelijk vragen of ze me wilde helpen. Helaas, lukte dat niet. Woensdag aan een grondverzetbedrijf uit Falset hulp gevraagt, JA, ze hadden een machine aan het werk in Porrera. Yes, het lukt. Ik erheen met die man, en de machine opgehaald. Met 1 minuut was hij eruit. Wat was ik blij, eindelijk mijn auto terug. Het leek wel een eeuwigheid. Ik vroeg aan de man die me geholpen had, wat het koste. Hij zei wat je het waard vindt. Ik gaf hem 50 euro. Hij schrok ervan, en zei, maar dat is te veel. Ik gaf hem de helft, en dat vond hij goed. Leuk hé.

2 comments:

Jacqueline said...

nou schat, even een correctie; een ezel stoot zich GEEN TWEE aan dezelfde steen, jij nu al vier keer, conclusie; je bent dus geen ezel. Blijft de vraag over .... wat dan wel???
nou ja, dat is ook niet zo moeilijk; je bent gewoon Ruud.

Anonymous said...

Ja , waneer zal ik het leren.
Dit was weer een goede les, normaal over die smalle weggetjes rijden, zeker waar je niet bekent ben. Ik hoop het, nummer 5?

saludos ruud